Dagje niks(en) bij Groendraai River Cottages

Vandaag deed ieder van ons z'n eigen ding op deze prachtige plek. Vanaf het moment van boeken zag ik mezelf hier bij Groendraai River Cottages al in de hottub zitten, maar helaas begon het vanmorgen ineens hard te zwaaien, was het bewolkt en een stuk kouder dan gisteren. 'Helaas' ook geen weer om in de kano te stappen, wat vooraf erg werd aangeprezen. Dat de krokodillen ernaast lagen, stond er alleen niet bij. Maar dat hadden we inmiddels natuurlijk zelf ook wel kunnen bedenken...

We slaan even over.

Dan toch maar liever onder een kleedje op de bank. In mijn geval met een boek over de geschiedenis van deze regio en een reistijdschrift over o.a. de Serengeti. Tanzania blijft heel hoog op de bucketlist!

Dat alle reisverhalen in het Afrikaans geschreven waren, verhoogde overigens wel het leesplezier. Verstaan doe ik het amper, maar lezen lukt echt prima. Ik heb hardop zitten lachen. Met alle respect, maar wat een maffe taal! 

Teun en Tess deden het ook lekker rustig aan, terwijl Paul zich ontfermde over de verzorging van ons 'bakkie', dat het de afgelopen weken pittig zwaar te verduren kreeg. 

Aan het einde van de middag speelden we nog een potje Jenga, maar dat was dan ook gelijk de enige activiteit van de dag. 

Daarna stortte Paul zich voor de laatste keer op het bouwen van een mooi vuur, om de reis af te sluiten met een inmiddels tradiotioneel maal: vlees op het rooster, rauwe wortel, paprika's, wortel en een broodje ernaast. Niet erg culinair, maar we vonden het allevier een prima formule. In Nederland pak ik mijn vega-kookboek er wel weer bij ter compensatie :-). 

Na deze duffe dag, rolde ik om 20.30 u mijn bed in, om vervolgens net voor middernacht alweer wakker te worden. So far met een lekker dag en nacht ritme. Goede voorbereiding voor morgen, dat dan weer wel: we vliegen pas om 1:15 u., dus hebben overdag nog een kamer bij ern guesthouse naast de luchthaven, waar Paul en ik in januari ook waren. Geen gevalletje 'kamertje per uur' dus, zoals we eeder al eens bijna boekten. Gewoon een simpele accomodatie, maar alles beter dan uren op een vliegveld hangen.

Maar morgen eerst nog even in Modimolle op zoek naar iemand die de scheur in onze band kan repareren, zodat we de huurauto echt helemaal netjes weer kunnen afleveren. Ons laatste lunchadresje hebben we ook al uitgezocht, voor de inmiddels ook vertrouwde avo&eggs on toast voor Tess en mij en een onvervalste chicken-mayo sandwich voor Teun. Dat lunch-uistapje naar de Spur een paar weken geleden was eens maar nooit weer. Getverderrie. Al met al zijn we gelukkig best aardig aan onze vitamines gekomen, al was ook qua maaltijden het ritme soms ver te zoeken. Heel blij dat Tess gelukkig ook een heel flexibele en makkelijke eter is, want die eetplanning blijft toch een dingetje op reizen als deze. 

Al met al kijken we allevier met een heel goed gevoel terug om de afgelopen weken. Het was niet alleen mooi om ons heen, maar ook mooi hoe we het samen deden.

Echt fijn en gezellig, zo met elkaar. En tegelijk is het nu ook weer fijn om morgen huis te gaan. 

Dit is het laatste verhaal van dit avontuur. Voor alle meelezers en -levers: dankjewel voor jullie likes en reacties, echt leuk!